@çocukluğunsonu

Bazı insanlar vardır, varlığı kalbe sessiz bir huzur gibi iner.
Ne söz ister ne sebep, sadece oluşuyla bile insanı tamam eder.
Bir bakışıyla dağılır içte biriken keder, ruha ince bir ferahlık serper.
Sanki kalbe bırakılmış gizli bir lütuf gibi hissedilir varlığı.
Ve insan en çok, böyle birine içten bir “iyi ki” der.