@Angel

insan büyüdükçe arzularıyla lanetleniyor. bir zamanlar aşkı hep hissetmekle bağdaştırırdım. eğer bir gün biri beni gerçekten hissederse o zaman aşık olurum dedim. ben hiç hissedilmedim . şimdi görüyorum ki hayatın benim için bambaşka planları varmış . hissetmekmiş benim lanetim. yüreğimde taşıdığım , umurunda bile olmadığım her yüreğin ağırlığını kendime dert edinip altında ezilmekmiş..
insanoğlunun en acımasız yanı da yüreğini hafifletmenin yolunu ona değer veren insanların sırtına yüklemekte bulmalarıymış. o kadar benciller ki bazen özür gibi görünen sözlerle sadece kendi vicdanlarını susturuyorlar . en acı vereni ise kimsenin farkında olmadığı gerçekleri bile görüp susmaktan başka hiç bir halt yapamamakmış...