@Anka_Khan
Bir gün yorulduğumu söylemek istedim,
Ama kimse duymadı.
Çünkü ben hep dimdik duran taraftım,
Yıkılmaya hakkı olmayan insan gibi baktılar bana.
Oysa içimde sessizce çöken duvarlar vardı.
Her "iyiyim" dediğimde bir parçam daha eksiliyordu benden.
Kimse görmedi gecelerimi...
Herkes uyurken ben,
Geçmişle bugün arasında sıkışıp kalıyordum.
Ne unutabiliyor,
Ne de eskisi gibi hissedebiliyordum.
Bazen sadece anlaşılmak istedim,
Uzun uzun konuşmadan,
Birinin gözlerine bakıp
"yorulmuşsun" demesini bekledim.
Ama olmadı. Beni güçlü sandılar.
Çünkü gözyaşlarımı saklamayı bildim.
Kimse fark etmedi ki;
En çok yük taşıyanlar,
yardım istemeyi unutanlardır. ✒️📖
#sözmühendisi
Ama kimse duymadı.
Çünkü ben hep dimdik duran taraftım,
Yıkılmaya hakkı olmayan insan gibi baktılar bana.
Oysa içimde sessizce çöken duvarlar vardı.
Her "iyiyim" dediğimde bir parçam daha eksiliyordu benden.
Kimse görmedi gecelerimi...
Herkes uyurken ben,
Geçmişle bugün arasında sıkışıp kalıyordum.
Ne unutabiliyor,
Ne de eskisi gibi hissedebiliyordum.
Bazen sadece anlaşılmak istedim,
Uzun uzun konuşmadan,
Birinin gözlerine bakıp
"yorulmuşsun" demesini bekledim.
Ama olmadı. Beni güçlü sandılar.
Çünkü gözyaşlarımı saklamayı bildim.
Kimse fark etmedi ki;
En çok yük taşıyanlar,
yardım istemeyi unutanlardır. ✒️📖
#sözmühendisi
5 beğeni0 yorum