@Araftakalanruh

Sözlerimin değil, benliğimin bile kifayetsiz kaldığı bir yerdeyim sanki.
Olmaması gereken izleri taşıyorum ruhumda. Affettim seni değil; kendimi.

Yılların sancısı vardı dudaklarımda.
Bir gece vakti sessizliğin içinden çığlıklar yükseldi.
O denli bir sızıydı ki, yıldızlar ışıklarından utanıp söndüler.

Karanlıktan korktuğumu bildikleri halde sindiğim köşede bıraktılar beni.
Güneş göğe yükselip şeytanlarımı def edene dek gizlendim kuytuların eşiğinde.

-Araftakalanruh

#kendikalemimden