@Araftakalanruh

Yağmur yağıyor, hava henüz karardı. Kursakta bırakılan hevesler teker teker çarpıyor cama ve düşüyor. Asfaltı delip geçiyor. Topraktaki çiçekler can suyuyla değil, kesiklerden açılan kanla yıkanıyor. Nedeni bilinmeyen bir esaret dolaşıyor şehrin içinde. Bazıları bir kolyeyi, bir kokuyu arıyor; kimisi ise yalnızca kendini. Gölgelerde kalan ufak ruhlar bulunmayı dilerken, kendini atmak için çırpınıyor kendinden. Belki o ağacı kesip güneşin onu açığa çıkarmasına izin verecek, lakin korku engel oluyor. Zira bedenini soyup ruhu çırılçıplak kalırsa, kuşları kafese kapatırlar. Şayet olursa, beyazlarının yitip gitmesinin sebebi olur. Göz göre göre bir cinayetin faili olmaktan başka nedir bu? İntiharların misafiri olmuşken, bir katliama ev sahipliği yaparsa, kalemini kırıp satır başına ilk mürekkebi damlatamadan siyahın mabedine karışır. Sonsuzluğun başlangıcı olur.

-Araftakalanruh

#kendikalemimden