@Araftakalanruh

Biliyordum demeyeceğim, zira bilmeyi hiç istemiyordum. Fakat perdeler kapandı ve ışıklar kendini astı. İhtimalleri yok etmek mümkün olmadığı gibi sıfıra indirgemek dahi söz konusu değildi. Gitmezsin zannetmiştim ama sen bilmezsin; ben hep zannettim, hiç emin olamadım. Gerçi kendimden bile emin olmamanın kıyısında dolanıyorum şu sıralar. Okyanusla bir sorunum yoktu halbuki. Bana çok acımasız davranıyor. Yaklaşırsam beni benden alacak. Biliyor musun, bundan korkuyorum. O yüzden hiç adım atamıyorum. Paslanmış bir çivi misali olduğum yerde savruluyorum her an biraz daha. Benden bana bir şeyler kalsın istiyorum. İmkânsız mı bu?

-Araftakalanruh

#kendikalemimden