@Araftakalanruh

Ben o gece senin beni değil, benim seni öldürmeme ağladım. Bilirsin, karıncayı ezsem cinayet sayarım. Ama bak, ne kadar süre geçti ve geçmeye devam ediyor, bilmiyorum. Seni öldürmeler yetmiyor bana. Üstelik suçlu sensin.

Bıkmadan usanmadan bir kâğıdı atıp diğerini yaralamaya başlıyorum. Çok yoruldum, biliyor musun? Belki biraz durup dinlenmeliyim diye düşünürken buluyorum kendimi. Çabucak def ediyorum bu hayalimi. Zira benim nefesimde de, nefessizliğimde de derman aynı: zehrim, panzehirim, sevgim ve nefretim… Canımı emanet ettiğim ve canımı alan sen.

-Araftakalanruh

#kendikalemimden