@Benimkitabım

Ben neden böyleyim? Neden herşey güzel olabilecekken içimde neden kendi kendime savaş veriyorum? Ben yaptığım her şeyi neden düşünüp duruyorum, hayatımı mahvediyor bu düşünceler. Yaptığım şeylerin içinde boğuluyorum ama iş işten geçmişti çoktan... Ben gülebiliyorum eğlenmeye çalışıyorum mutlu olmak için çabalıyorum ama zihnimdeki sesler susmuyor ufacık şeyi büyütüp bana sunuyor, benim zihnim neden benim iyi olmamı istemiyor ki. Kafamın içinde güzel anılarım neden yok? Hepsi silinmiş gibi sanki o güzel anılara tutunmayayım diye. Koca dünyada ruhumu bedenime sığdıramadım. Anlayamıyorum artık kalbim atmak için çaba sarf ediyor çünkü birşeylerin iyi olmasını umuyor. Ben baştan başa yanlıştım, en büyük yanlışım dünyaya gelmek ikinci yanlışım yaptığım çoğu şey oldu. Buraya yazıyorum döküyorum içimi belkide burada var olmaya çalışıyorum emin değilim. Biraz iyi olayım biraz güleyim biraz küçük bir çocuk olayım çekinmeden içimden geldiği gibi davranabileyim. Bu hayata bir kere geliyorken ne bu çekincem bilmiyorum, Belki o kahkahalar son kez olacaktır ve o kahkahaları gülüşleri sakladığım için hikayemin sonunda pişmanlık duyacağım. Herkesin özgür olduğu iyi olduğu bir hayat dilerim korkmaya gerek yok asıl onca şeyi yapmadan hikayenizi bitmesinden korkun.