@Damilaa

Sonra korktuğum, kaçtığım ne varsa avucumda topladım. Hatırlamaktan korktuğum anıları, hissetmeyi reddettiğim duyguları, ertlediğim sözcükleri... Kendimle yakın durdum, nazikçe hareket ettim. O anıları, diğerlerinin arasına özenle yerleştirdim. Duyguları kalbime hizaladım. Bana ait olduklarını sesli dile getirdim, tekrarladım. Sözcüklerin zihnimde yankınlanmasına izin verdim. İncinmeyi göze aldım. Kendim olmayı göze aldım. Kötü şeyleri de "benim" dediğim yaşama dahil ettim.

Ve hepsini kendime ait görmeye başladığımda, hikaye benim için son buldu.


#birkitapyazsam