@Dolunayım

Arkadaşımın her şeyi nasıl yanlış anladığını anlatmak istiyorum.

Yılı filan hiçbir fikrim yok hangi yıl olduğunu hiç hatırlamıyorum yirmi birinci yüzyıldaydık onu biliyorum.

Sınıftan kaçıp tuvalette ağlıyordum onu hatırlıyorum niye ağlıyorum işte orası yok.

Ardından sınıftan bazı kızların yanıma geldiğini ve bir şeyler söylediğini beni lavabodan çıkartıp koridorda durmuştuk. Tüm sınıf bir çember oluşturmuşuz gibi etrafımda bir şeyler söylüyorlardı ama hatırlamıyorum ağlıyorum ya herhalde teselli ediyorlar ama bilmiyorlar ki benim teselliye ihtiyacım yok.

Birden birinin kolunu omzuma attığını hissetmiştim ama irkildiğimi de söyleyemezdim. Atana baktığımda tekrar ağlamamak için gözlerimi yumup yan tarafıma bakmamaya çalıştım. Bakarsam tekrar ağlayacağımı biliyordum. Çocuk bir şeyler demişti ama hatırlamıyorum. Birden kolunu omzumdan çekince üzerimde bir soğukluk oluşmuş gibi bedenim buz kesmişti. Kolunu çekmesini hiç istememiştim galiba ama okul full akraba dolu olduğu için saf rolü oynamak lazımdı zaten saf rolü oynaya oynaya alışmıştım geçen zamandan sonra da insan artık gerçekten saf bir şey olduğunu sanıyordu.

Yıllar sonra ise arkadaşım mesajda yazmıştı yani biz hâlâ mesaj veya arama ile iletişimimizi kesmemiştik.
Mesajda "o gün izin alıp tuvalet için çıkmıştım sizin sınıfı koridorda gördüm ve seni de kızım çocuğun ağzının içine girecekti nasıl itip uzaklaşmadın? " Gibi bir şeyler demişti. Bende yok ya saçmalama bir şey yapmadı ki...
O gün ağladığımı görmemiş olması benim için iyi bir gelişmeydi. Birde niye ağladın sorularını çekemezdim.

Arkadaşıma gerçekleri deseydim ne yapardı acaba aman boşver yaşanmış gitmiş bitmiş bir hikaye tarih tekerrür etmeyeceğine göre hikaye orada bitti.