@Esrayimmm

Gece gece düşünürken şunu fark ettim ki fazla vicdanlı olmak insanın kendisine yapabilecegi en buyuk haksızlıklardan biri. Çünkü vicdanının kırıntısını dahi hak etmeyen insana dahi üzülebiliyorsun ona karşı bir empati geliştirmeye çalışıyorsun ve bu bi sure sonra kendi sınırlarını ve özsaygini koruyamama noktasına geliyor. Kendine bu muameleyi yaptığın icin kızıyorsun kendine, bir daha böyle olmayacağım, hak edene hak ettiği gibi davranacağım diyorsun ama ertesi gun o insanların yüzünü görünce tekrar içinde bir yerler üzülüyor. Yine kıyamıyorsun. Belki cok sevdiğinden belki de gerçekten insanları üzmeye korktuğun icin yapıyorsun ama en sonunda yine üzülen sen oluyorsun. Bu sene bunu sadece bir kişiye karşı cok yaşadım. Asla hak etmediğini biliyorum ama yine de içim el vermiyor. Yaptığı sey kesinlikle affedilebilir degil. Amacım affetmek de degil. Affetmekle silip atmak arasında öyle bir yerde sıkıştım ki ne tarafa yaklaşsam olmuyor. Oldugum yerde dursam hic olmuyor. Kimseye de gerçekten ne hissettiğimi tam olarak anlatamıyorum. Fenalık geldi yani