@Gülgez
Lev Tolstoy günlüklerinde şöyle bir itirafta bulunuyordu:
"Bir alışkanlığa dönüştükten sonra, dualarımı daha aceleyle eder oldum. Kendi kendime şöyle diyorum:
'Bir an önce duamı edeyim de arkasından kahvemi içip falan kişiyle laflayayım.' İnsanlarla konuşabilmek için Tanrı'dan ayrılmaya acele etmek akıl kârı mıdır?
Eğer dua etmek bu dünyadaki en önemli şey değilse, o zaman geri kalan her şey kötü demektir ve hiçbirinin en ufak bir önemi yoktur. Demek ki bu yapılan gerçek bir dua değil, sadece belirli kelimelerin kuru bir tekrarından ibarettir."
"Bir alışkanlığa dönüştükten sonra, dualarımı daha aceleyle eder oldum. Kendi kendime şöyle diyorum:
'Bir an önce duamı edeyim de arkasından kahvemi içip falan kişiyle laflayayım.' İnsanlarla konuşabilmek için Tanrı'dan ayrılmaya acele etmek akıl kârı mıdır?
Eğer dua etmek bu dünyadaki en önemli şey değilse, o zaman geri kalan her şey kötü demektir ve hiçbirinin en ufak bir önemi yoktur. Demek ki bu yapılan gerçek bir dua değil, sadece belirli kelimelerin kuru bir tekrarından ibarettir."
5 beğeni0 yorum