@Gülgez

Ludwig van Beethoven, hayatının en zor dönemlerinden birinde şöyle yazıyordu:

“Kaderi boğazından yakalamak istiyorum; onun beni tamamen ezmesine asla izin vermeyeceğim. Ah, hayatı binlerce kez yaşamak ne kadar güzel! Fakat sakin ve rahat bir yaşam için yaratılmadığımı artık biliyorum.”

Bu sözler sıradan bir iyimserlik değildir. Çünkü bunları söyleyen kişi, işitme yetisini yavaş yavaş kaybettiğini fark eden bir müzisyendir. Hayatının anlamını oluşturan şey elinden alınırken bile teslim olmayı reddeder. Acıyı inkâr etmez; fakat onun karşısında diz çökmeyi de kabul etmez.

Çoğu insan kaderle pazarlık yapmaya çalışır. Beethoven ise ona meydan okur. Yaşadığı zorlukların büyüklüğüne rağmen, hayatın güzelliğine olan hayranlığını kaybetmez. Çünkü yaşamın değeri, ne kadar kolay olduğunda değil; insanın ona rağmen ayağa kalkabilmesindedir.