@Geceyolcusu

Kırık Kanadın Gölgesi 🕊️


Bir güvercin konmuştu ıslak kaldırımlara,
Tek kanadı suskun, bakıyordu uzaklara.
Gökyüzü çağırıyordu, gece inatla susuyordu,
Kırık bir kanat bile uçmayı unutamıyordu.

Bir sokak lambası titredi rüzgârın altında,
Kimse görmedi gölgesini kaldırımın yanında.
Yağmur dindi, taşlar kaldı ıslak ve soğuk,
Bazı yaralar görünmez olur; sessizliği kadar boğuk.

O yine göğe baktı, kanadı yere değse de,
Bir adım attı, dünya önüne eğilse de.
Çünkü bazı kuşlar düşmekten değil,
Bir daha hiç uçamamaktan korkar değil mi?

Ve sabah olduğunda gökyüzü yine maviydi,
Kırık kanadın gölgesi hâlâ kaldırımdaki iziydi.
Kimse bilmedi neden bu kadar sessiz uçtuğunu,
Kimse görmedi… göğe çıkarken kırılan kanadını.