@Gri1zaman

Merak ediyorum, biliyor musun…
İleride bir gün karşılaşır mıyız; aynı durakta otobüs bekler miyiz, ya da bir kaldırımın kenarında, akşamın yorgunluğunu taşırken göz göze gelir miyiz…
Belki bir kafede, iki yabancı gibi otururuz karşı karşıya; sen fincanına bakarsın, ben sana…
Belki bir sahil kenarında, dalgaların sesine karışır içimdeki adın; sen geçersin yanımdan, ben susarım…
Ya da bir kitapçıda, aynı kitaba uzanır ellerimiz; parmaklarımız değmese bile, kalbim seni yine tanır…

Merak ediyorum…
O an geldiğinde, kalbim seni gerçekten unutmuş gibi mi atacak, yoksa yıllardır sakladığı yerden birden sana koşacak mı…
Çünkü ben seni unuttuğumu sandığım her anın içinde, aslında biraz daha derine gömdüm seni…
Ve ne kadar zaman geçerse geçsin, ne kadar kalabalığın içinde kaybolursam kaybolayım, içimde bir yer hep seninle dolu kaldı…

Belki bir yağmur altında karşılaşırız; herkes sığınacak bir yer ararken, ben yine sana sığınmak isterim…
Belki bir akşamüstü, güneş batarken, gölgem seninkine karışır da fark etmeyiz…
Belki bir sokak lambasının altında, yılların ağırlığı omuzlarımızda, birbirimize sadece susarak anlatırız her şeyi…

Ama en çok şunu merak ediyorum…
Eğer bir gün gerçekten karşılaşırsak, gözlerin yine bana değdiğinde, içim yine aynı yerden kırılır mı…
Yoksa ben, seni sevdiğim yerden eksik kalmaya çoktan alışmış olur muyum…

Çünkü ben hâlâ seni, hiç gitmemişsin gibi seviyorum…
Ve bu şehir, her köşesinde seni saklıyormuş gibi geliyor bana…
Ben nereye baksam biraz sen çıkıyorsun karşıma…

Belki de biz, gerçekten karşılaşmayacağız…
Ama ben, seni her gün başka bir yerde görmeye devam edeceğim…
Aynı durakta, aynı sokakta, aynı gökyüzünün altında…
Ve içimdeki o cümle hiç bitmeyecek:

“Ya bir gün gerçekten karşılaşırsak…”
🌚

#keşfet #gri1zaman