@Kumsal

Kalbi kırık olmayan kimse yoktur.
Hatasız kimse de yoktur.
Dört dörtlük kimse de yoktur.

Peki neyin üstünlüğü bu?
Ben yeryüzüyüm, sen gökyüzü mü?
Ben karanlığım, sen aydınlık mı?
Ben zehirim, sen şifa mı?
Ben yokum, sen hep var mısın?
Hep bir tartıda yaşıyoruz sanki.
Sürekli kıyaslıyoruz.
"Kim daha çok kırıldı, kim daha çok sevdi,
kim daha çok haklı?"
Oysa hepimiz eksiğiz.
Hepimiz bir yerden çatlağız.
Hepimiz geceyi de gördük,
gündüzü de aradık.
Üstünlük değil mesele.
Beraber yürümek mesele.
Kırığına kırığımı,
karanlığıma ışığını denk getirmek mesele.
Neye göre yaşıyoruz ki bu hayatı?
Birbirimizi yarıştırarak mı,
yoksa birbirimizi tamamlayarak mı?...