@Mersin

Zamâne susmuş,fezâda âhın var,
Geceler,şeb-i yel gibi,ruhuma mahzûn akar.
Hasretin kevser değil, bî-şifa bir zehir,
Adın her dilde paha,bende tek behâ.

Tutuşur sinemde arzun,bir tutku-i cehim,
Zülfünü gölgesi düşse, kıyamet olur ilmîm.
Şehvetin, bir kevn u mekânı sarar ey meh-i lâl,
Tenin değil, tâ rûhuma sirâyet eyler hâl.

İkrâr ettim: Ne gam ne kem,ne hicrân ürkütür,
Bir busenle devran bana secdeye yürütür.
Behâ sensin ey nûr-ı şeb,ey muammayı hakikat,
Seninle her harâm mübâh,her düşüşte bir bâtın ışır.