@Narin

İnsan beceriksizdir. Özünde beceriksiz, sonradan öğrenir. Belki sıcak bir çaydanlığa dokununca, belki de o arı kovanına yaklaşıp yaralanınca öğrenir.

İnsan beceriksizdir. Bazen sevmeyi beceremez. Ya çok sever ve kendini kaybeder ya da karşısındakine kendini kaybettirir. Çoğu zaman da bir insanın ayağını kaydıran şey hayal kırıklığıdır. İçten içe konuşur kendiyle aslında. 'Bu beklentinin sonu selamet değil', 'O kapının ardı tahmin ettiğin gibi değil' der.

Hep bunlar olmak zorunda değil. Mesela insan neye üzüldüğünü bile anlamaz bazen. Sonra üzüntüsü bitince 'bir daha böyle hissedince ne yapmam gerektiğini biliyorum' der ama sonra o anlamsız sıkıntı tekrar gelince sanki hafızası silinir.
E ama insan beceriksizdir. Bu beceriksizlik başarısız anlamında değil. İnsan içsel sıkıntılarını çözmekte zorlanır. Önemli olan bunları kabullenmektir.