@Okan

🕯️Gece Notları #28

Yalnızlıkla evliyim ben.
Karanlık adında bir oğlum,
Hüzün adında bir kızım var.

Bir mahşerin eşiğinde oturuyorum;
duvarları soğuk, nefesi mezar kokan bir evde.
Zaman, pas tutmuş bir saat gibi dönmüyor artık—
her tik tak, içimde bir yankı,
bir çığlık gibi çürüyor.

Genç bir bedende,
yorgun bir asrın kalbini taşıyorum.
Ruhum, kendi ateşinde üşüyen bir ihtiyar;
ellerim, kabul olmamış duaların
hüsranıyla titriyor.

Sessizliğin içinde çırpınan bir gölgeyim ben;
ışığa yaklaşsam yok olurum,
uzaklaşsam kaybolurum.

Bir kış akşamında
yalnızlığın elinden tutup yürümüştüm eve—
o günden beri
soğukla nişanlıyım ben.

Ve şimdi,
bir çekmecede sararmış bir fotoğraf duruyor:
gözlerimde yarım kalmış bir umut,
dudaklarımda donmuş bir tebessüm…

O resim,
bir zamanlar “tek” olanın
şimdi tekilliğe dönüşmüş hâli.

Ben hâlâ oradayım—
bir mezarın içinde,
yalnızlıkla bir ömür boyu evliyim.

#yazarkafe
#kendikalemim