@Rüya

Sebepsiz Gidilir, Sebeple Kalınır

Gittin.
Ne arkana baktın
Ne de bir açıklama bıraktın bana.
Sanki insan, bir başkasının hayatından
Bu kadar kolay çıkabilirmiş gibi.

Oysa ben şunu öğrendim sonra:
Gitmek an meselesi.
Bir his biter,
Bir heves söner,
İnsan yürür gider.

Ama kalmak…
Kalmak öyle durup beklemek değil.
Birinin yükünü de sevmek biraz,
Kırıldığı yeri bilip yine yanında durmak.
Her şeye rağmen
“Ben hâlâ buradayım” diyebilmek.

Çünkü sebepsizce gidiliyor bu hayatta,
Ama kimse sebepsiz kalmıyor.
İnsanı bir yerde tutan şey
Sevgi bazen,
Bazen umut,
Bazen de tek bir kişinin varlığı oluyor.