@Rüya

Belki de yıllar sonra dönüp yazdığım satırlara baktığımda gülümseyeceğim. Belki "Ne kadar da büyütmüşüm gözümde," diyeceğim. Belki şu an içimi sıkan şeyler o gün bana çok uzak gelecek. İnsan geçmişine baktığında çoğu zaman bugünkü duygularının şiddetini anlamakta zorlanıyor zaten.

Ama yıllar sonra ne düşüneceğimden önce, şu an ne hissettiğim önemli.
Çünkü gelecekteki ben, bugünkü kalbimin acısını tam olarak bilemeyecek. Gecenin bir vakti durup dururken aklıma giren düşünceleri, içimde biriken kırgınlıkları, cevapsız kalan soruları ve bazen sebepsiz yere çöken o duyguyu en iyi şu anki ben biliyor. Belki zaman geçince her şey azalacak, belki bazı şeyleri gerçekten abarttığımı fark edeceğim. Ama bu, bugün hissettiklerimin gerçek olmadığı anlamına gelmeyecek.

Bu yüzden yazıyorum.

Unutmamak için değil içimde tutmamak için yazıyorum. İçimdekileri kelimelere dökmedikten sonra kalbimde bir ağırlık hissediyorum. Ben de içimden geçen her şeyi bırakıyorum satırlara; kızgınlıklarımı, özlemlerimi, hayal kırıklıklarımı, hayallerimi, umutlarımı...

Bugün ne hissediyorsam, onu olduğu gibi kabul ediyorum. Gelecekteki ben ister hak versin, ister vermesin. Şu anki ben, bunları yaşadığını biliyor.

Ve eğer bir gün gerçekten "abartmışım" dersem bunu ancak bu duygularımı sonuna kadar yaşamış birisi olarak söyleyebileceğim. Çünkü insan geçmişine ancak o günleri geride bıraktıktan sonra uzaktan bakabilir.

Bugünse uzaktan bakmıyorum çünkü henüz uzaktan bakabileceğim yerde değilim.

#ruya