@Ren

Onu ilk gördüğünde, hayatının akışında hiçbir şey yerinden oynamadı. Sıradan bir karşılaşmanın, ileride böylesine tuhaf bir iz bırakabileceğini nereden bilebilirdin ki? Ne yakın durdu, ne uzak... sadece çizginin bir kenarında, sanki olması gerektiği için duran biri gibiydi. Zaman geçtikçe bazı şeyler değişti. Değişmesi gerektiği için değil; sen farkında olmadan ona anlam yükledikçe değişti. O hiçbir söz söylemedi, hiçbir işaret vermedi belki... ama sen duruşunun altında saklanan bir şeyler olduğunu hissettin. Tarifi olmayan bir ağırlık, kaynağı belli olmayan bir çekim gibi. Bir noktadan sonra, varlığıyla yokluğu birbirine karıştı. Özleyecek kadar yakın değildi, unutacak kadar uzak da değil. Arada bir yerde, tam tarif edemediğin bir sınıra yerleşti. Kimseye anlatmadığın, hatta kendine bile itiraf etmediğin o çizgiye.

Ve şimdi düşününce... belki de mesele o değildi. Belki mesele, sende bıraktığı izdi. Adını koyamadığın, açıklamaya çalıştıkça daha da derine gömülen bir etki. Sessizlikten değil, hikâyenin eksik bırakılmış bir bölümünden doğan bir his.

#kuzgun