@Ren

Geri döndüğünde fark ettiği ilk şey şu oldu: Hiçbir şey değişmemiş gibiydi ama her şey farklıydı. Ses tonu aynıydı, bakışlar tanıdıktı; fakat artık yanında başka biri vardı. O an canını yakan şey kıskançlık değildi. Daha çok, zamanında yerinde olamamanın ağırlığıydı. İstemeden eksik kalmış olmanın. Çünkü o gitmeyi seçmemişti; gitmesi gerekmişti. Ve bu fark, en çok şimdi acıtıyordu. Başkasının yanında duruşunu görmek, onun yerini doldurmuş gibi değil de, sanki kendisinin yarım bıraktığı bir cümlenin başkası tarafından tamamlanması gibiydi. Ne itiraz edebildi, ne de tamamen kabullenebildi. Şimdi anlıyordu; bazı dönüşler, kavuşmak için değildi. Bazıları sadece insanın neyi kaybettiğini açıkça görebilmesi içindir. Ve bazı acılar, yanlış bir seçimden değil; doğru zamanda yanlış yerde olmaktan doğardı ve sürekli mecbur olmaktan.

#kuzgun