@Samanyolu

Beni neden kıskanmazsın çünkü..


Çünkü çok çabuk sinirlenirim, saman alevi gibi birden parlar sönerim. Son yıllarda biraz daha dizginledim bunu. İnsanlara pek güvenmiyorum. Belli bir süre önce herkese güvenen, daha neşeli, daha, nasıl desem, insanlarla samimiyet kurmaktan korkmayan biriydim. Sonra bir şeyler oldu, güven kırıldı. "Umarım sonsuza kadar yan yana kalırız" dediğim herkesle arama mesafeyi ben koydum. Arkadaş dediğim insanların hiçbirinin gerçekten arkadaşım olmadığını öğrenmiştim. Çevremdeki çoğu insan soğuk ve durgun biri olduğumu söylüyor; "Hayır, sadece sizinle samimi değilim" diyemiyorum.

Beni neden kıskanmazsın..
Yanımda sandığım herkesi karşımda buldum en zor dönemimde. Benim dışımda kimse benim iyiliğimi düşünmezmiş.

Beni neden kıskanmazsın..
Başarmak istediğim birçok şeyden çok uzağım; koşuyorum ama yetişemiyorum gibi..

Beni neden kıskanmazsın..
Uyanmak her geçen gün daha kötü geliyor, dünya bazen çok katlanılmaz oluyor.

Beni neden kıskanmazsın..
Yüzümde bir maske var; kötü de olsam iyi de olsam hep iyiymiş gibi gösterir. Kendimi ve dertlerimi anlatmayı sevmem, içime atarım; bir süre sonra da patlak verir gerçi..

Beni neden kıskanmazsın..
Belli bir süre öncesine kadar ismimden ve kendimden nefret ediyordum. Ergenken çirkin olduğumu düşünüyordum, gerçi bunda biraz çevrenin etkisi var :)

(Dipnot: Şimdi öyle hissetmiyorum, ismimi ve kendimi seviyorum.)

Beni neden kıskanmazsın...
Birine karşı bir şey hissetsem bile gidip söyleyemem, duygularımı belli etmem, edemem. Biri gelip hislerini söylese aklımdan bin tane olasılık geçer, inanır mısın bini de kötü olur.

Beni neden kıskanmazsın?

Değmez ya, herkesin hayatı farklı bir evren; sahip olduklarımız, olamadıklarımız çok farklı. Kendi yoluna bak ve iyi kal :)

#beninedenkıskanmazsın #samanyolu