@Su

Ay, güneşe özendi;
‘Ne kadar aydınlıksın’ diye fısıldadı.
Güneş aya baktı…
Biri gündüzü, biri geceyi taşıdı.
Oysa farkında değildi;
karanlığın içinde ışık olabilmek
en nadir güzellikti.
Ve gerçek şuydu:
Aynı değildiler ama eksik de değildiler.