@ZeynepDurmaz

“ Biliyorum, kulağa tuhaf geliyor… İnsan kendiyle baş başa kaldığında durmadan düşünmeye başlıyor. “Neden yaşıyorum?”, “Ne uğruna varım?”, “İleride neler olacak?” diye sayısız soru dolanıyor zihninde.
Düşlerimizde binlerce senaryo oynuyor; karmaşık, duygu yüklü bir fırtınanın ortasında, tek başımıza mücadele eder halde buluyoruz kendimizi. Öyle anlar oluyor ki, düşünceler aynı anda binlerce hançer gibi saplanıyor zihnimize. Kaçmak istiyoruz o fırtınadan…
Sığınacak güvenli bir yer arıyoruz. Ama o kaçma arzusu öyle bir kör ediyor ki insanı, kendimizi en yanlış, en çok acıtan sığınaklarda buluyoruz. Ve sonunda elimizde yalnızca hüsranlar, pişmanlıklar ve hatalar kalıyor.
Oysa belki de en başında kaçmak yerine savaşsaydık… Belki bizim de ellerimizde zaferler olurdu. Korkularımıza başkaldırsaydık, belki bir ihtimal biz de başarıyı tutabilirdik avuçlarımızda.
Çünkü çözüm acıdan kaçmak değil…
Acı kanatsa bile, savaş anında pes etmemekte …”

Z.D.

#birkaragülmeselesi