@ZeynepDurmaz

Bütün suçların özgürce işlendiği,
Kalp kırmanın,
Hakka girmenin,
Haksızlık etmenin suçtan sayılmadığı,
Gözlerimizde,
Sevginin azabının büründüğü yere denir “Aile” diye.
Onlarca günahın içinde, 
Günahsız sayılan tek şeydir “Aile”.
Sevgilerin ardına saklanmış azapların,
Bağlılıkların ardına gizlenmiş hapsoluşların,
Ve daha nice acının üstünün örtüldüğü yerdir, 
“Aile”. 
Herkesin suçununun cezasının,
Yine bir arada olmak, olduğu yerdir.
Her günahın bedeli,
Akşam yemeklerindeki sessizliktir.
Her kırılan kalbin bedeli,
Salondaki Kalabalığın içinde,
Tekli koltukta bir başına oturan yalnızlıktır,
Her suskunluğun bedeli de,
Gecenin bir yarısı yastığa dökülen gözyaşlarıdır. 
Sırta ansızın hançer saplanan ilk yerdir.
Hayatın ilk darbesi ondan gelir.
Acıyı, mutsuzluğu, hüzünü, yalnızlığı…
Ve daha nicesini,
İnsana kanaya kanaya öğreten ilk yerdir aile.
Herkesin günahına rağmen,
Sevap saymaya devam ettiği yerdir.
Onca acıya rağmen,
Bağlılık ipinin kopamadığı yerdir. 
Aile; 
Kalplerdeki bolca sevgiye rağmen,
Herkesi sevgisizliğe mahkum bırakan tek yerdir…

Z.D.






#birkaragülmeselesi