@araftanbiri

İzmir otogarındaki o boktan neme çarpan yüzünle yuzlestim o sabah. Ne ben bendim ne de sen benimdin. 3 Yılın ardından ilk defa bu denli yabancı hissetmiştim sana. Birlikte aldığımız her bir nefes, gözlerinden akan her bir damla yaş anlamsız geldi o an (ya da şu an anlamsız olarak anımsamak istiyorum sadece) ama ben bunu bile anlayamayacak kadar duygularımı köreltmiştim. Elimdeki, yüreğimdeki, tenime nüfus edebilecek her yabancı ve zararlı maddeye karşı gardimı indirmiştim. Beni her şeyden korursun sanmıştım sanki seni koruyan ben değilmişim gibi. Beni bilmediğim bir şehire getiren sen degilmissin gibi. Yerde süründürüp ağlatan ve yüzüme bile bakmayan sen degilmissin gibi guvenmistim sana. Titreyen elimi değil sigarayı gören gözlerin ve senin yüzünden yarım kalan sigarama tekrardan yakıyorum bu gece. Beni baslatan sen degilmissin gibi azarlayan sana lanetler olsun bir kez daha. Park blue and wuck u.