@azraetmoi

Mademoiselle Noir, kalbi kırık bir kadındı. Tek yaptığı, kendini biraz olsun ifade etmeye çalışmaktı. Kendisi, ruhu gibi siyaha bürünmüştü. Saçları uzun ve siyahtı. Teni solgundu, hasta gibi görünüyordu. İçten içe yardım istiyordu.
Fakat insanlar onun hâlini anlamak istemediler. Aynı dili konuşmadıkları için gerçekte ne söylediğini anlayamadılar. Görünüşünden dolayı söylediklerini şeytani olan şeylerle bağdaştırdılar. Ona iblis dediler.
Sonunda onu, cadıları yaktıkları gibi ateşe verdiler.
Kadın ise ölüm ona yaklaşırken bile onu kurtaracak birilerinin gelmesini bekledi. Son bir umutla son sözlerini söyledi. Ama insanlar onu yine anlamadı.
Rapunzel’in hikâyesi de bu dönemde anlatılıyordu. İnsanlar Rapunzel’i sadece güzel bir peri masalı olarak görüyordu. Hikâyedeki o sarı saçlı kızı masum ve tatlı buluyorlardı. Ama gerçek Rapunzel ile karşılaştıklarında onu bir canavar olarak gördüler.
Çünkü masallarda sevilen şey, gerçekte çoğu zaman korkutucu bulunur.
İnsanlar farklı olanı sevmez. Onu anlamaya çalışmak yerine yok etmek isterler. Tıpkı sarı saçlı, çekici bir Rapunzel yerine kalbi kırılmış ve siyaha bürünmüş bir Rapunzel gördüklerinde yaptıkları gibi.