@bacanakdagelmis

"ikimizin de gemileri karaya oturmuştu. ağlardan kurtulup suya dönmeye çalışan balıklar gibiydik. can havliyle, şaşkın, ürkek biraz da mağlup.. mutsuz sona çok yakındık biliyorduk, biliyorduk ama bilmediklerimiz daha ağır basıyordu. belki de onun yorgunluğuydu üzerimizdeki. bilinmezlik ilk defa bilinene galip geldi. nereye gideceğini bilseydi gemilerimiz, rüzgâra bırakmazdık ömrümüzü.. ve artık biz, biz değiliz! artık aralanmayacak bir sis perdesiyiz! ikimiz..."