@bacanakdagelmis

bu şarkıyı çok severdin papatyam.
resimler çizerdin yüreğine muhalefet çizgilerinle. iş çıkışı bir bank, bir termos kahve ve iki fincan. dünyamız bu kadardı.
haftanın rastgele bir akşamı birbirimize koşardık. o güzel gözlerinle göğsüme yaslardın başını. yüreğimi kokunla yıkardı, kaburgalarımda çektiğin uyku. yorulurdun bilirdim, özlesem de çıtım çıkmazdı uyumana.
saçlarını okşayınca dinecek sanardım yorgunlukların. en sevdiğin çikolatayı almışımdır kesin. saçlarını toplardık uyanınca.
"tokanı takalım saçlarıma."! yıllar önce kestiğim saçlarımın eski dostu olan tokamı,
hevesle saçlarına takardık. sonra marşa basardım, galaktik yolculuğa çıkardık.
saatlerce ayı, yıldızları izlerdik. fındıklı üzümlü çikolata, kahve ve sen. artık bu şarkıyı ağlamadan dinleyemiyorum. bana kızardın adam sen duvar mısın derdin. "bir gül fotoğraf çekilirken, bir kez nolur ağla, off de bana aşkım!... kız bana! yoruldum de uğur böceğim." derdin. "çalışmaktan yorul ben dayanamıyorum!"
"dizlerime uzan hadi yorgunsun." der yatırırdın. "bıyıklarınız şarkı kadar sosyalist! ve saçlarınız da rodrigo kadar anarşist beyefendi" bu cümlene çocuklar gibi kahkaha atardım. ne gülermişim. gülmüşüm. artık gülmüyorum. artık bıyıklarımı ve saçlarımı da sevmiyorum. neler oldu bir bilsen. alf’imiz melek oldu. incir'imiz melek olmuş.
"askeri üniforma ne yakışır sana A.'im" derdin bana. gömleğimi künyemi getirdim sana. fotoğraflarına, papatyalarımla sol cebimde memleketi gezdirdim. hepsi dolabımda. yaptığın o en güzel resim başucumda. yoruluyorum artık. dizlerim çok ağrıyor. başın nerede? hadi ört üzerimizi papatyam. hatırlat bana uyku denen denizi. rüyama gel. hep söylediğim gibi.
seni çok seviyorum.
"bulutlardan bile mi?"
bulutlardan bile!

-K.-