@balik

Her şeyden bir eksik,
herkesten bir fazla.
Çok gezmemiş, çok görmemiş
ama bildikleri sığmaz bu dünyaya.
Kimseden korkmamış,
yaşamayı seçmiş.
En sonunda kendini bulmuş


ve hiç ama hiç pişman değilmiş.

“İyi ki,” dermiş hep,
unutmuş keşkelerini.
Ama… geriye dönüp baktığında
acı vermiş ona,
sızlatmış ruhunu.
Suratına tokat gibi çarpmış gerçekler;
çıkmış hayal dünyasından,
ölümü görmüş.

tüm bildiklerini unutmak istemiş.
yaşamım dediği şeylerin,
aslında onu yok ettiğini anlamış.
''iyi ki''lerin aslında gizlenmiş birer ''keşke'' olduğunu,
çok arayıp bulduğu kendinin,
aslında pişmanlıklardan inşa edildiğini öğrenmiş.
korkmaya başlamış.
ölümün gerçekliği onun yalan hayatının sonu olmuş.