@birihtimaldaha

…Gözleri korkudan etrafa hızlı bakışlar atıyordu, çaresizlik nedir bilir misin? dedi. Olaylarla çok bağdaştıramamıştım ama o an fark ettim çaresizliğini, çörpeşikliğinin aslında kafasının dağınık oluşundan olduğunu anladım. Evlat acısı çekmek nedir bilmem ama onun gözlerinden, yüreğinin çarpıntısından dünyaya sığamayacağını anladım, hissedemedim ama anladım. O an çaresizliğin tanımını yapamadım- belki şuan olsa oturup saatlerce konuşurdum, saatlerce dinlerdim. Muhtemelen susardı o ama ben onun gözlerindeki haykırışı dinlerdim Onun çöküşüne enkaz altındaki durumuna göz yummazdım- önce onu sakinleştirmeye çalıştım, ama ben onu sakinleştirmeye çalıştıkça gözü daha da dönüyordu, beni o küçük bedeniyle ittirip hastane kolidorunda koşmaya başladı, feryadını tüm hastane duydu, bir annenin yavrusu için haykırışıydı bu, tüyleri diken diken edecek bir haykırış.. Hastaneye sığamamış olacakki kendini dışarı attı, hemen peşinden gittim. yere çökmüş tüm acısını topraktan çıkarıyordu. Bir yavrumu verdim sana ikincisini, ciğerimi neden söküp aldın benden diye toprağı avuçlamaya devam etti…
~iremm
Aralardan kesitler