@denizinendibi

Mercan Kız, anlatıcının gözünde bir sevgiliden çok, uzak bir ülküydü; bakışlarında bozkırın sessizliği, susuşunda eski destanların gururu vardı. Ona duyulan aşk bir kalp çarpıntısından ibaret değildi, bir millete duyulan sevgiyle iç içe geçmişti. Yaklaşmak istemezdi; çünkü bu sevgi dokunuldukça küçülecek, uzaktan sevildikçe yücelecekti. Mercan Kız, Türk göğünün altında parlayan bir yıldız gibiydi: ışığı kalbe düşerdi ama yolu insan eline varmazdı. Bu yüzden anlatıcının yüreğinde bir mutluluk değil, hem aşk hem ülkü taşıyan derin ve onurlu bir özlem olarak
kaldı.

Nihal Atsiz/Mercan Kiz Masali