@ela

Telefonuna saatlerdir bakmıyorsun artık. Çünkü çalmayacağını biliyorsun. Birinin "Neredesin, ne yapıyorsun?" diye sormayacağını bilmek, insanın içini en çok acıtan sessizlikmiş. Varlığın bir boşluk yaratmıyorsa, yokluğun da fark edilmez. En kötüsü de bu: Bir kalabalıkta tek başına kalmak değil, birilerinin hayatında nokta kadar bile yer kaplamadığını hissetmek. Merak edilmemek, yavaş yavaş silinmektir. Adın geçmez, halin sorulmaz, hikayen eksik kalır. Ve sen, kimsenin kitabında bir satır bile değilsindir.