@güneşindoğuşu

mavi derinlik yutar adımı
sessizlik örter bütün çığlığımı
göğe çıkmak isterken ellerim
dibe çöker karanlık düşlerim
bir ışık vardı,söndü
gözlerimdeki umut çoktan küle döndü
suyun içi yankısız bir ağıt oldu.
kalbim ise taştan,ruhum kırıklarla doldu
kimse bilmez bu sessiz mezarı
dalga örter her çırpınışı,her yarayı
ve ben düşerken sonsuzluğun içine,
kimse acımadı bakmadı gözüme.