@güneşindoğuşu

sıra sıra dağlar görüyorum irili ufaklı patikalar sessizlik rüzgarı kesiyor ve konuşmanın aslında her zaman olması gereken birşey olmadığını gösteriyor bu zamanlar herkes susar verilen kayıplar ve girilen o karmakarışık durumlar yorar aslına bakarsan konuşulacak çok şey var ama çıkacak kelimeler ve cümleler hiç olmadığı kadar yok sadece parçalar ve filmler bizim yerimize konuşur bu zamanlar yorgun ve eskimiş bir yüz ifadesiyle çizgili kaldırımlarda yürürüz ve otogarların en samimi sarılmalara tanıklık ettiğini anlarız gitarlar çalınır ve sokakta çalışan insanlara bakılır ve belirli olmayan yerlere gidilir kalabalık gidilen yerlere yalnız gider ve düşünürüz yorgunluk sarıp sarmalarken akreple yelkovan sevişircesine zamanı geçiriyor bunlar olurken yine demirlerle çevrili balkonumda güneşi izleyeceğim.