@galaksininsesii

Çıkış yoktu. Her şey önümüze yığılmış, yığılmaya da devam ediyordu. Yalnızca, başımızın üzerindeki tavan sallansa da yıkılmadan duruyor,bir mucize bizi ölümden kurtarıyordu. Sanki deprem olmuş,biz enkazın altında kalmıştık. Metro durmuş ama inen bir şoför olmamıştı çünkü yeni metroların şoförsüz olduğunu biliyordum. Yol şatafatlı şekilde,gürültüyle ama her an azalarak önümüzde birikti ve bizim tüm çıkışlarımızı kapattı. Burada tam bu noktada kapana kısılmıştık ve önümüzdeki taşları kaldırıp atmamızın imkanı yoktu. Âdeta bir enkazın altındaydık.Yere ne kadar yakınsak yıldızlara o kadar uzaktık.