@galaksininsesii

Adresi Meçhul Mektup

Hiç basmadığın eşiklerde bıraktım ayak izlerimi,
Sırf sen geçersin diye, adını bilmediğim o uzak sokaklarda.
Bir çocuk masumiyetiyle gözlerimi diktiğim o karanlık,
Şimdi tenimde hiç dokunmadığın bir elin sıcaklığıyla parıldıyor.
Sanki asırlık bir masalın en güzel, en kırık sayfasındayım;
Geleceğin günü ezbere biliyor da, yolları unutmuş gibiyim.

Öyle bir güven ki içimdeki, limansız denizleri dize getirir,
Hani fırtınada sığınacak tek bir kaya bulamazsın ya bazen;
İşte ben o fırtınanın ortasında, sadece senin gölgeni örttüm üzerime.
Zarif bir kristali korur gibi, sesimin ayarını kıstım dünyaya,
İncinme diye... Meğer insan hiç görmediği bir gözün dalgasına
Koca bir ömrü gözünü kırpmadan bağışlayabilirmiş.

Şimdi arkamızdan baksınlar ve imrensinler bu büyük sevdaya,
"Ne biçim bir tutku, nasıl bir adanmışlık" desinler usulca.
Bilmesinler avucumdaki o sırça sarayların çoktan yıkıldığını,
Bu sığındığım gökyüzünün, hayallerimin keskin bir kırığı olduğunu...
Varsın yalan olsun bu masal, varsın sonu sisli bir ormana çıksın;
Ben elimde o eski fenerle, o hiç var olmamış limanda bekleyeceğim seni.
Çünkü seni sevmek; kıyıya vuracağını bilmeyen hırçın bir dalganın,
O asla dokunamayacağı uzak ufka duyduğu masalsı bir sadakatmiş.

~Lal

#şiir #aşk #varolmayanduygular #çocukluk #lal