@huznefza

Şimdi buraya ne yazacağımı bilmiyorum ama bir şeyler anlatmak ve içimden atmak istiyorum ama tutamıyorum olmuyor. Ben ne kadar dilime kilit vursam da gönül zorluyor akıl alay ediyor insanlara anlatamıyorum dinlemiyorlar dinleseler de anlamıyorlar. Yakışıklı bir erkek değilim farkındayım hiçbir zaman da kendini yakışıklı bulan bir insan olmadım. Nasıl hissedersen öyle görünürsün diyorlar ya hani ben kendimi hiç yakışıklı, karizmatik hissetmedim belki bu yüzden hiç de güzel görünmedim ama hep güzel şeyler hissettim ben. Güzel sevdim mesela güzel aşık oldum bazen de güzel şarkı söyledim. Biri beni sevecekse bunlar için sevsin istedim. Ona güzel sözler söylediğim, mayışmış halde sarılıp film izlediğim, güzel baktığım için sevsin. Unuttuğum bir nokta vardı insanlar dış görünüş unsuruna biraz fazla takmışlardı kafayı. Güzellik, uzun bacaklar, dolgun göğüsler, çekici dudaklardan, yakışıklılık; karizmatik, esmer, uzun boylu mavi gözlülerden ibaretti çoğu için. İşte bu yüzden öz güven eksikliği denen şey yapıştı üzerime. Birinin beni sevmesi için yakışıklı kavramına uymam mı gerekiyor illa? Bir kadın beni ben olduğum için sevemez mi? Beraber kek yaptığım, en sevdiği şarkıları söylediğim, en güzel kelimelerle konuşup, en güzel duyguları hissettiğim, sarmaş dolaş kitap okuduğum, ara sokaklarda el ele yürüdüğüm kadın sırf yakışıklı değilim diye sevmez mi beni? Yakışıklı bir erkek olduğum için değil ömür boyu ona bakabilecek kocaman gözlerim ve sımsıkı sarılabileceğim kollarım olduğu için sevemez mi beni?


#huznefza