@kedy

"Bütün kelebekler bizden hesap soracak."

Kalbim beynimi yiyormuş gibi hissediyorum. Bunu durduramıyorum ve kalbimi söküp atmak istiyorum, parçalara ayrılsın avuçlarım içinde istiyorum. Ruhumun yaramdan akıp gitmesini izlemek istiyorum. Ama ben yaralarımı dikmeyi bile bilmiyorum, üzerlerini süslü yara bantları ile kapatabiliyorum sadece.
Bir acıyı, bir gülümsemeyle süslemek gibi.
Dik durmak, güçlü görünmek, hallederim diyebilmek. Bunlardan yoruldum, fazlasıyla. İçimde bir yerlerde çığlıklar atan o çocuğu durduramıyorum. Dışarıdan tek damla akmazken bile ben o çocuğu susturamıyorum.
Ellerim tertemiz ama bakma öyle olduğuna, ben sırtımda taşıyorum yenilgilerimi. Kafam olanları kaldırmıyor. Yapboz. Bozyap. Yap. Boz.
Anlıyor musun? Anlamıyorsun tabii ki.

Kediler beni anlıyor, anlıyorlardır yani.
En azından dinliyorlar, bundan eminim.