@kirazrenginde

Ben, irademin üzerindeki elleri bir pranga gibi taşıyamadım, taşımayacağım. Sözlerimin bir başkasının dudaklarında can bulmasına, hayatımın bir başkası tarafından kurgulanmasına hiçbir vakit tahammülüm olmadı. Kendi gemimin dümenini tutamazsam, zihnimin o hırçın denizlerinde boğulmayı yeğlerim. Sen ise ey Anka; seni çoktan ateşe vermişler, farkında değilsin. Yeniden doğsan ne çıkar? Kendi yangınını tanımayan kuş, küllerini yuva sanır ama en nihayetinde o küllerin sessizliğinde boğulmaya mahkûmdur