@kirazrenginde

Uçtan uca

Denizlerin hep dış seslerini duyarız. Su seslerini, dalgaları, sayılır mı bilmem ama üzerinden geçen kuş seslerini duyduk şimdiye kadar. Sessizliğinde ses veren bu denizde huzur bulduk, baş başa kaldık belki sahil kenarında. İlerisi okyanus olup bizi boğan bu denizde ileriye gitmeye hiç cesaret ettiniz mi? Eğer yaptıysanız şanslısınız, çünkü bu kitabı okuyorsanız muhtemelen yaşıyorsunuz. Yapamamış olanların ise muhtemelen cesaretinden ziyade mantıkları ağır basıyordur. Ama normal değil mi? Ne kadar denizin baş ucuna aşk ile baksakta en dibine, en ilerisine, yani okyanuslarına katil gözüyle baktık. Ya bu uzun deniz iki insanın aşkını bulmasını sağlasaydı? Ya bu katil deniz bir aşkı birleştirmek için bir ipin ucu olsaydı? Belki de sadece ucu değil sonu da aşktır bu denizlerin. Belki ölümcül dalgaları bir adaya sürükler seni, uçtan uca uzayan bir yola girersin.