@kirazrenginde

Parçalandı göğsünde o tatlı sessizlik,
Bir meyve değil, sanki bir kalp atımı bu.
Diri bir doku, nemli ve derin bir eksiklik,
Kendi içine dökülen bir nehrin yorgun suyu.
Kenarları pürüzlü, bir vedanın izi gibi,
Ortasında açılan o dipsiz, koyu boşluk.
Sanki bir sır saklıyor, kadife bir giz gibi,
İçinde bin yıllık bir sızı, bir sarhoşluk.
Güneş değse kanayacak o mağrur teni,
Karanlığın içinde parlayan bir yara izi.
Kendi kırmızısında kaybetmiş gideni,
Sustukça derinleşen o devasa gölge bizi.