@mavi_filozof

HİÇTEN VAZGEÇMEK
İsmini bulup sayfalarca heceden,
Şiirlerinde yaştır dı bu şair seni.
Saçlarını tel tel ayıklayıp geceden,
Duvarlarına resmederdi bu safir seni.

Kıyılarına ulaşamayan dalgalar,
Denize eğiyor şimdilerde başını...
Dokunmuyor artık tenime rüzgar,
Sessizliklerden bir yaz akşamı.

Gözlerine ahenk katarken tan yeli,
Akşamlarımda mavinin her tonu siyahtı.
Uzansa da bana ruhunun soğuk eli,
Dibi gökten ayıran o binlerce fersahtı.

Yeşerttiklerin de yaktıklarına dahil,
Çiçekler sana açmamaya yemin etti.
Anladım, bu sessizlik ölümden değil,
Herşey uğruna hiçten vazgeçmekti.