@mavi_filozof

Gökyüzü kendini karanlığa bırakırken gömdüm ben seni kalbime,
Yıldızlar şahittir acıma.
Sor onlara,
Gelmeyeceğini bildiğim kaç geceyi sabah etmişim?
Sen her defasında yanımdan öylece geçip giderken,
Bir çift sözü dilimin ucunda kuruttum ben.
Gözlerin gözlerime değdiğinde içimde kopan o fırtınayı,
Bir tebessümün arkasına saklayıp sustum hep, hiç bilmedin.
Bir adımlık mesafende durup da kilometrelerce uzak kalmak,
İçimdeki yangını tek bir harfe bile dökememek kaçırdı uykularımı.
Sen başkasının hikayesinde bir mısra olmaya giderken,
Ben senin hiç okumayacağın bir şiir gibi kaldım tenhada...