@otopsicireiss

Bilgelerin bize, kendilerinin de bizden fazla erişemediği telaşsızlığı öğretmeye girişmeleri ise, dertlerimizin mahlukatın topundan daha çok ve daha dokunaklı olmasındandır. kusursuz bir kişiyle karşılaşmış olmakla övünebilecek kimse yoktur; oysa hem iyilik hem kötülük bakımından her cinsten aşırılarla düşüp kalkarız: meczuplar, çilekeşler, peygamberler, bazen de azizler ... bir itaatsizlik ve reddediş fiiliyle doğduğumuzdan, ilgisizliğe pek hazırlanmamıştık. akabinde bilgi gelerek bizi iyiden iyiye uygunsuz kıldı. bilgi aleyhinde sızlanılabilecek tek şey, yaşamaya yardım etmemiş olmasıdır. ama işlevi gerçekten bu mudur ki? sinsi maksatlarımızı doğrulasın, güç ve yadsıma düşlerimizi kolaylaştırsın diye dönmemiş miyizdir ona doğru? en tiksinç hayvan bile, bir anlamda, bizden iyi yaşar. bilgelik reçetelerini lağımlarda aramıyor olsak da, tam da sadece bir sıçan olduğu ve başka hiçbir şey olmadığı için bir sıçanın bize nazaran sahip olduğu avantajlar nasıl teslim edilmez?