@otopsicireiss

Ahlak, insanın kendine bıraktığı son izdir. Yaşama tutunamayan iradenin, varoluşa kazıdığı bir anlam çabası. Nietzsche, Ahlakın Soykütüğü Üzerine’de iyinin ve kötünün nereden geldiğini değil, neden gerekli hale geldiğini sorar. Ve bu soru, ahlakı bir değerler sistemi olmaktan çıkarıp bir varlık stratejisine dönüştürür.Nietzsche’nin sorusu nettir:
Değerler yaşamı mı büyütür, yoksa onu katlanılır hale mi getirir? Ahlakın Soykütüğü Üzerine, cevap vermez. Çünkü cevaplar da ahlakın bir parçasıdır. Bu metin yalnızca şunu yapar: insanın kendine söylediği “iyi” ve “doğru” kelimelerinin arkasındaki varoluşsal korkuyu görünür kılar. Ve bu görünürlük, çoğu yıkımdan daha kalıcıdır.