@otopsicireiss

İnsan doğduğu an geri dönüşsüz bir hata yapmış gibidir; ama bu hata ona ait değildir. Cioran’ın dediği gibi, “Doğmuş olmak telafisi olmayan bir kazadır.” Bilinç, bu kazanın tutanağıdır. Her sabah uyanmak, varoluşun imzasını yeniden atmak demektir. Yaşam bir lütuf değil; ertelenmiş bir çöküştür çoğu zaman. Umut bile ince bir inkâr biçimidir; insan dayanabilmek için kendine masallar fısıldar. Oysa hakikat suskundur: Dünya bizi beklemiyordu, biz fazlaydık.
Ve belki de en ağır gerçek şudur: İnsan ölmekten değil, hiç başlamamış olmayı arzuladığı anlardan korkar.