@otopsicireiss
Ölüm üzerine düşünmek, aslında hayatın gölgesini fark etmektir. Sponville’nin burada ölümü hem gerekli hem de imkansız olarak tanımlarken beni en çok şu fikir sarstı: Ölüm düşüncenin merkezinde ama bilginin dışında duruyor. Hayatımızın her anına sızıyor; seçimlerimizi, korkularımızı, tutkularımızı biçimlendiriyor. Ama ona dair kesin bir bilgiye sahip değiliz.
Bu paradoks, insan olmanın ta kendisi. Ölüm, bilmediğimiz için korkutucu; ama bilmediğimiz için aynı zamanda düşünmeye değer. Eğer ölüm olmasaydı, hiçbir anın kıymeti olmazdı. Sonsuzluk, değeri değil, ertelemeyi doğururdu. Demek ki fanilik, anlamın koşulu.
Metinde geçen iki yaklaşım ölümün bir hiçlik olduğu fikri ile bir devam, bir arınma olduğu fikri aslında insanın tahammül biçimlerini gösteriyor. Biri radikal bir suskunluk, diğeri umutlu bir varsayım. Ama belki de asıl cesaret, hiçbirine sığınmadan yaşamakta.
Ölümü çözmek mümkün değil; fakat onun varlığını bilerek yaşamak mümkün. Ve belki de felsefe tam olarak burada başlıyor: Kaçamayacağımız bir sonla, bilinçli bir başlangıç yapabilmekte.
#ölüm #sponville
Bu paradoks, insan olmanın ta kendisi. Ölüm, bilmediğimiz için korkutucu; ama bilmediğimiz için aynı zamanda düşünmeye değer. Eğer ölüm olmasaydı, hiçbir anın kıymeti olmazdı. Sonsuzluk, değeri değil, ertelemeyi doğururdu. Demek ki fanilik, anlamın koşulu.
Metinde geçen iki yaklaşım ölümün bir hiçlik olduğu fikri ile bir devam, bir arınma olduğu fikri aslında insanın tahammül biçimlerini gösteriyor. Biri radikal bir suskunluk, diğeri umutlu bir varsayım. Ama belki de asıl cesaret, hiçbirine sığınmadan yaşamakta.
Ölümü çözmek mümkün değil; fakat onun varlığını bilerek yaşamak mümkün. Ve belki de felsefe tam olarak burada başlıyor: Kaçamayacağımız bir sonla, bilinçli bir başlangıç yapabilmekte.
#ölüm #sponville
10 beğeni0 yorum